close
تبلیغات در اینترنت

زنا و یا رابطه جنسی با محارم

زنا و یا رابطه جنسی با محارم
ads

ارتباط جنسی با محارم

ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺟﻨﺴﯽ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺭﻡ ﭼﻪ ﺣﮑﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ؟ __________________________________________________________________ ﭘﺮﺳﺶﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺳﻼ‌ﻡ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺟﻨﺴﯽ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻡ ﺍﻭﺳﺖ، ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﯽ ﺩﺍﺭﺩ؟

ﭘﺎﺳﺦ ﺍﺟﻤﺎﻟﯽ

ﻏﺮﯾﺰﻩ ﺟﻨﺴﯽ  ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻢ‌ﺗﺮﯾﻦ ﻏﺮﺍﯾﺰ ﺑﺸﺮ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻘﺎﯼ ﻧﺴﻞ ﺁﺩﻣﯽ ﻭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻏﺮﯾﺰﻩ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺑﻠﻮﻍ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﮔﺮﺍﯾﺶ ﺑﻪ ﺟﻨﺲ ﻣﺨﺎﻟﻒ، ﺑﺮﻭﺯ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﻣﯿﻞ ﻓﻄﺮﯼ، ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻭ ﺑﺎﻻ‌ﺧﺮﻩ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﻣﯽ ‌ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ «ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺟﻨﺴﯽ» ﻣﯽ‌ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ.  

ﺍﺳﻼ‌ﻡ ﺍﺭﺿﺎﯼ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺟﻨﺴﯽ ﺭﺍ  ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﻣﺮﯼ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻭﺭﺯﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ‌ﻫﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺗﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺟﻨﺴﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯﻃﺮﯾﻖ ﺁﻣﯿﺰﺵ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﯾﺶ ﺍﺭﺿﺎ ﮐﻨﻨﺪ.  

ﺍﺳﻼ‌ﻡ ﻋﻼ‌ﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺩﺍﺋﻢ، ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﻮﻗﺖ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺧﺎﺹ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺭﺿﺎﯼ ﻏﺮﯾﺰﻩ ﺟﻨﺴﯽ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﻼ‌ﻡ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩﺍﺑﺮﺍﺯ ﻭ ﺍﺭﺿﺎﯼ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺟﻨﺴﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻭﺟﻪ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻏﺮﯾﺰﻩ ﺟﻨﺴﯽ ﺟﺎﯾﺰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺑﻪ «ﺍﺳﺘﻌﻔﺎﻑ» ﺍﻣﺮ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ.  

ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺮﯾﻢ ﻣﯽ‌ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ: «ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻔﺖ ﻧﻔﺲ ﭘﯿﺸﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﺪﺍ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﺧﻮﺩ ﺑﯽ‌ﻧﯿﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ.»[1]

 ﻋﻔﺖ ﻧﻔﺲ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻏﺮﯾﺰﻩ ﺟﻨﺴﯽ،ﺍﻣﺮﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﭘﺴﻨﺪﯾﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻥ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺟﻨﺴﯽ ﺍﻣﺮﯼ ﻣﻀﺮ، ﻗﺒﯿﺢ ﻭ ﻣﺬﻣﻮﻡ ﺍﺳﺖ.  

ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺟﻨﺴﯽ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﮔﺎﻩ ﺍﺳﻼ‌ﻡ ، ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺟﻨﺴﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ ﻓﻄﺮﺕ ﻭ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺁﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺟﻨﺴﯽ (ﺍﻋﻢ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﻮﺕ ﺁﻟﻮﺩ ،ﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺷﻬﻮﺕ ﺁﻟﻮﺩﻩ،ﻟﻤﺲ ﻭ ﺑﻮﺳﯿﺪﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺁﻣﯿﺰﺵ) ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺭﻡ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺩﺭ، ﺧﻮﺍﻫﺮ،ﺧﺎﻟﻪ ،ﻋﻤﻪ ﻭ...ﺍﺳﺖ .  

ﺁﺛﺎﺭ ﻫﺮ ﯾﮏ ﺍﺯ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺭﻡ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮﺩﯼ، ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﺁﺳﯿﺐ‌ﺭﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﺧﺘﻼ‌ﻻ‌ﺕ ﺭﻭﺣﯽ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻬﺖ ﺩﺭ ﺁﯾﺎﺕ ﻭ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ (ﻉ) ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺸﺪﺕ ﻧﻬﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ[2] . ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺎﯾﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺎﻣﺸﺮﻭﻉ ﺑﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺎﺭﻡ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺃﺧﺮﻭﯼ ﭼﻨﯿﻦ ﻋﻤﻠﯽ ﻧﯿﺰ ﺷﺪﯾﺪ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.  

ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺠﯿﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﺪ: « ﺣﺮﺍﻡ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﺍﺯﺩﺍﻭﺝ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﻋﻤﻪ ﻭ ﺧﺎﻟﻪ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺭﺿﺎﻋﯽ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ ﺭﺿﺎﻋﯽ[3]

 ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺯﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺯﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻦ ﺷﻤﺎ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺷﺪﻩ‌ﺍﻧﺪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺯﻥ ﻣﺒﺎﺷﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺧﻮﻝ ﺑﺎ ﺯﻥ ﻧﮑﺮﺩﻩ (ﻃﻼ‌ﻕ ﺩﻫﯿﺪ) ﺑﺎﮐﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ (ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺍﻭ) ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺣﺮﺍﻡ ﺷﺪ ﺯﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺻﻠﺒﯽ (ﻧﻪ ﺯﻥ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻤﺎ) ﻭ ﻧﯿﺰ ﺣﺮﺍﻡ ﺷﺪ ﺟﻤﻊ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﭼﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻧﺰﻭﻝ ﺍﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﮐﺮﺩﻩ‌ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ. ﺯﯾﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﻖ ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ.[4]  

ﻓﻘﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ: "ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺑﺎ ﯾﮑﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﺮﻡ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ[5]

 ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻧﺎ ﮐﻨﺪ، ﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﺮﻉ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ."[6]  

ﺩﺭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﺳﻼ‌ﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ:

"ﺯﻧﺎﯼ ﺑﺎ ﻣﺤﺎﺭﻡ ﻧﺴﺒﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺷﮑﻠﯽ ﻣﺴﺘﻮﺟﺐ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺍﺳﺖ".[7]  ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﺑﯿﻦ ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﯿﺴﺖ.  

ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ (ﻧﻌﻮﺫ ﺑﺎﻟﻠﻪ) ﻣﺮﺗﮑﺐ ﭼﻨﯿﻦ ﻋﻤﻞ ﻗﺒﯿﺤﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﻻ‌ﺯﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺣﮑﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩ.  

ﺍﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻗﺒﯿﺢ، ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺷﺮﻋﯽ ﺧﺎﺻﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻠﺘﺰﻡ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻣﺜﻼ‌ ﺩﺭ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﻤﻠﯿﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ: ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﻋﻤﻪ ﯾﺎ ﺩﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﺁﻧﺎﻥ ﺯﻧﺎ ﮐﻨﺪ، ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﻰ‏ﺗﻮﺍﻧﺪ[8]  ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻧﻤﺎﯾﺪ.[9]

  __________________________________________________________________ [1]  ﻧﻮﺭ ، 33 «ﻭ ﻟﯿﺴﺘﻌﻔﻒ ﺍﻟّﺬﯾﻦ ﻻ‌ﯾﺠﺪﻭﻥ ﻧﮑﺎﺣﺎً ﺣﺘّﯽ ﯾﻐﻨﯿﻬﻢ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻦ ﻓﻀﻠﻪ».

 [2] ﮐﺠﺒﺎﻑ، ﻣﺤﻤﺪﺑﺎﻗﺮ، ﺭﻓﺘﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﺩﯾﻨﯽ، ﺧﺒﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﻓﺎﺭﺱ.

[3]  ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺿﺎﻋﯽ، ﺯﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻔﻠﯽ ﺷﯿﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ ﭼﻪ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺯﻥ، ﺷﯿﺮﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺭﺿﺎﯾﯽ ﺁﻥ ﻃﻔﻞ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

[4]   ﻧﺴﺎﺀ: 23:" ﺣُﺮِّﻣَﺖْ ﻋَﻠَﯿْﮑُﻢْ ﺃُﻣَّﻬﺎﺗُﮑُﻢْ ﻭَ ﺑَﻨﺎﺗُﮑُﻢْ ﻭَ ﺃَﺧَﻮﺍﺗُﮑُﻢْ ﻭَ ﻋَﻤَّﺎﺗُﮑُﻢْ ﻭَ ﺧﺎﻻ‌ﺗُﮑُﻢْ ﻭَ ﺑَﻨﺎﺕُ ﺍﻟْﺄَﺥِ ﻭَ ﺑَﻨﺎﺕُ ﺍﻟْﺄُﺧْﺖِ ﻭَ ﺃُﻣَّﻬﺎﺗُﮑُﻢُ ﺍﻟﻼ‌َّﺗﯽ‏ ﺃَﺭْﺿَﻌْﻨَﮑُﻢْ ﻭَ ﺃَﺧَﻮﺍﺗُﮑُﻢْ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺮَّﺿﺎﻋَﺔِ ﻭَ ﺃُﻣَّﻬﺎﺕُ ﻧِﺴﺎﺋِﮑُﻢْ ﻭَ ﺭَﺑﺎﺋِﺒُﮑُﻢُ ﺍﻟﻼ‌َّﺗﯽ‏ ﻓﯽ‏ ﺣُﺠُﻮﺭِﮐُﻢْ ﻣِﻦْ ﻧِﺴﺎﺋِﮑُﻢُ ﺍﻟﻼ‌َّﺗﯽ‏ ﺩَﺧَﻠْﺘُﻢْ ﺑِﻬِﻦَّ ﻓَﺈِﻥْ ﻟَﻢْ ﺗَﮑُﻮﻧُﻮﺍ ﺩَﺧَﻠْﺘُﻢْ ﺑِﻬِﻦَّ ﻓَﻼ‌ ﺟُﻨﺎﺡَ ﻋَﻠَﯿْﮑُﻢْ ﻭَ ﺣَﻼ‌ﺋِﻞُ ﺃَﺑْﻨﺎﺋِﮑُﻢُ ﺍﻟَّﺬﯾﻦَ ﻣِﻦْ ﺃَﺻْﻼ‌ﺑِﮑُﻢْ ﻭَ ﺃَﻥْ ﺗَﺠْﻤَﻌُﻮﺍ ﺑَﯿْﻦَ ﺍﻟْﺄُﺧْﺘَﯿْﻦِ ﺇِﻻ‌َّ ﻣﺎ ﻗَﺪْ ﺳَﻠَﻒَ ﺇِﻥَّ ﺍﻟﻠَّﻪَ ﮐﺎﻥَ ﻏَﻔُﻮﺭﺍً ﺭَﺣﯿﻤﺎً ".

[5]  ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﻓﻘﻬﺎ، ﺍﯾﻦ ﺣﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺤﺎﺭﻡ ﻧﺴﺒﯽ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ.

[6]  ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺍﻟﻤﺴﺎﺋﻞ (ﺍﻟﻤﺤﺸﻰ ﻟﻺ‌ﻣﺎﻡ ﺍﻟﺨﻤﯿﻨﯽ)، ﺝ ‏2، ﺹ 815 ﻣﺴﺄﻟﻪ 1.

[7]  ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﺳﻼ‌ﻣﯽ، ﻣﺎﺩﻩ82.

[8]  ﺑﻬﺠﺖ: ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺍﺣﻮﻁ....(ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻨﺒﻊ)

[9]  ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺍﻟﻤﺴﺎﺋﻞ (ﺍﻟﻤﺤﺸﻰ ﻟﻺ‌ﻣﺎﻡ ﺍﻟﺨﻤﯿﻨﯽ)، ﺝ‏2، ﺹ: 467، ﻣﺴﺄﻟﻪ 2394.ﺗﺮﺟﻤﻪ

منبع: www.islamquest.net
بخش نظرات براي پاسخ به سوالات و يا اظهار نظرات و حمايت هاي شما در مورد مطلب جاري است.
پس به همين دليل ازتون ممنون ميشيم که سوالات غيرمرتبط با اين مطلب را در انجمن هاي سايت مطرح کنيد . در بخش نظرات فقط سوالات مرتبط با مطلب پاسخ داده خواهد شد .
شما نيز نظري براي اين مطلب ارسال نماييد:
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی